Predsjednik
Esad Džudžević od oca Šabana i majke Hanife Gusinac, rođen je 5. jula 1958. godine u Mitrovi kraj Tutina.
Diplomirao je sociologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1986. godine.
Jedan je od osnivača Kulturnog Društva Bošnjaka Sandžaka „Preporod“, osnovanog 09. marta 1991. godine u Sjenici. Osnivač je i direktor Nacionalne biblioteke Sandžaka „Vehbija Hodžić“, osnovane 13.08.1994. godine u Tutinu, sada Centra za bošnjačke studije. Bio je novinar i glavni i odgovorni urednik „Sandžačkih novina“, obnovljenih 18.01.1996. godine u Novom Pazaru.
Predsjednik je Bošnjačke demokratske stranke Sandžaka, osnovane 15. juna 1996. godine u Novom Pazaru. Bio je predsjednik Izvršnog odbora Skupštine opštine Tutin od 27.11.1996. godine, kada je konstituisana prva demokratska vlast u Tutinu do 2004. godine. Priređivač je publikacija „Sandžak multietnička regija“, „Bosanski jezik ili pravo na identitet“, utemeljivač „Tutinskog zbornika“ i autor mnogih članaka i tekstova iz oblasti historije bošnjačkog naroda u Sandžaku. Autor je publikacije „Bošnjaci Tutina kroz historiju“.
Radio je kao novinar Radio Novog Pazara i bio novinar i glavni i odgovorni urednik revije „Sanžak“.
Inicijator je osnivanja Udruzenja novinara Sandžaka.
Bio je saradnik sarajevskog nedjeljnika „Svijet“ i zagrebačkog dnevnog lista „Vjesnik“.
Osnivač je Regionalne televizije iz Novog Pazara kao i Tutinske televizije koja je počela sa radom 2002. godine.
Pokretač je časopisa za društveni život i kulturu sandžačkih Bošnjaka „Bošnjačka riječ“ čiji je prvi broj izašao 2006. godine.
U okviru Centra za bošnjačke studuije u Tutinu, čije je direktor, osnovao je 2007. godine „Bošnjački radio“.
Izdavač je udžbenika za osnovnu školu za nastavni predmet „Bosanski jezik sa elementima nacionalne kulture“.
Učestvovao je u radu Kongresa lokalnih i regionalnih vlasti Savjeta Evrope, kao i mnogih domaćih i međunarodnih konferencija i okruglih stolova posvjećenih pitanjima prava nacionalnih manjina.
Bio je učesnik samita Pakta za stabilnost Jugoistočne Evrope održanog u Sarajevu tokom 1998. godine zajedno sa Dragoslavom Avramovićem kao jedini predstavnici demokratske opozicije Srbije (DOS).
Učestvovao je i predvodio parlamentarne delegacije Saveznog Parlamenta u posjetama stranim državama.
Zbog svojih političkih uvjerenja, zalaganja za prava bošnjačkog naroda i rješavanja statusa Sandžaka više puta je hapšen, zatvaran i protiv njega je pokrenuto na desetine montiranih sudskih procesa u vrijeme Miloševićevog režima. Bio je savezni poslanik od 24.09.2000. godine u Vijeću Republika i član Ustavne komisije od 26.06.2002. godine na čije je članstvo dao ostavku nezadovoljan rješenjima u Ustavnoj povelji.
Narodni poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije od januara 2004. godine i predsjednik Odbora za medjunacionalne odnose do 08.04.2005. kada je smijenjen na inicijativu SRS i SPS zbog „…podsticanja nacionalnih manjina da koriste svoja prava…”, kako je obrazloženo.
Predsjednik Izvršnog odbora Bošnjačkog Nacionalnog Vijeća u Srbiji od 13.09.2003. godine.
Bio je potpredsjednik Skupštine Republike Srbije od maja 2007. godine.
Predsjednik Bošnjačkog Nacionalnog Vijeća u Srbiji od 06.09.2011. godine.
